In deze briefwisseling schrijven Michiel van Vugt en Julian Schouwenaars elkaar wekelijks over beleggen. Niet over markttiming of onhaalbare rendementen, maar over gedrag, keuzes en de werkelijkheid achter de cijfers. Door elkaar brieven te sturen nemen ze afstand van de waan van de dag en zoeken ze naar wat beleggers en adviseurs écht verder helpt.
“Eigenlijk organiseer je rust voordat de onrust ontstaat”
Beste Julian,
Je eindigt met de vraag waarom sommige beleggers hun plan blijven volgen als het tegenzit, terwijl anderen juist op het verkeerde moment ingrijpen.
Volgens mij zit een belangrijk deel van het antwoord in iets waar wij mensen niet bijzonder goed in zijn: accepteren dat niets doen soms de beste beslissing is.
Beleggen nodigt voortdurend uit tot actie. De beurs stijgt, moeten we iets doen? De beurs daalt, moeten we iets doen? Verkiezingen, renteveranderingen, geopolitieke spanningen en nieuwe technologieën geven altijd wel een reden om aan je portefeuille te twijfelen.
Voor veel beleggers voelt reageren als controle. Als je iets doet, ben je tenminste bezig met je vermogen. Terwijl juist dat voortdurende reageren ervoor kan zorgen dat je steeds verder af komt te staan van het plan waarmee je ooit bent begonnen.
Beleggen hoeft niet spannend te zijn om succesvol te zijn. Misschien is het zelfs beter als het een beetje saai wordt.
Dat betekent natuurlijk niet dat je nooit iets moet veranderen. Een leven verandert. Iemand krijgt een andere baan, koopt een huis, gaat scheiden of besluit eerder te stoppen met werken. Ook het moment waarop het vermogen nodig is, komt steeds dichterbij. Dat zijn goede redenen om opnieuw naar een plan te kijken.
Stabiliteit boven sensatie
Maar een dalende beurs is op zichzelf geen verandering van het doel.
Dat onderscheid vind ik belangrijk. Is je doel veranderd? Is je horizon veranderd? Is je financiële situatie veranderd? Zo niet, waarom zou een verandering op de beurs dan automatisch moeten leiden tot een verandering van je plan?
Daar komt voor mij stabiliteit boven sensatie om de hoek kijken.
Stabiliteit betekent niet dat de waarde van je beleggingen niet beweegt. Het betekent dat je niet bij iedere beweging opnieuw een beslissing hoeft te nemen. Je hebt vooraf nagedacht over je doel, horizon, risico en aanpak. Eigenlijk organiseer je rust voordat de onrust ontstaat.
Dat is ook waarom ik zoveel geloof in structuur. Automatisch inleggen is daar een eenvoudig voorbeeld van. Iedere maand opnieuw beslissen of het een goed moment is om te beleggen, geeft twijfel alle ruimte. Automatisch inleggen haalt die beslissing weg. Je hoeft niet iedere maand gelijk te krijgen. Je moet vooral vasthouden aan de afspraak die je met jezelf hebt gemaakt.
Wanneer doen we juist niets?
Daar ligt ook een belangrijke taak voor de adviseur. Die moet niet alleen helpen bij de vraag: wat gaan we doen? Misschien nog belangrijker is: wanneer doen we juist niets?
Dat kun je vooraf bespreken. Wanneer kijken we opnieuw naar het plan? Welke veranderingen zijn relevant? En wat spreken we af als markten flink dalen?
Dat klinkt weinig spectaculair. En dat is precies de bedoeling.
In onze sector krijgt sensatie gemakkelijk aandacht. De beste belegging van dit moment, de verwachtingen voor komend jaar of de vraag welke markt straks gaat winnen. Maar iemand die vermogen opbouwt voor een doel over twintig jaar heeft waarschijnlijk minder aan onze volgende voorspelling dan aan een plan dat hij twintig jaar kan volhouden.
Misschien moeten we succes daarom anders definiëren. Niet: hebben we de markt goed voorspeld? Maar: heeft de klant zijn plan kunnen volhouden?
Pensioenbeleggen als spiegel
Jouw vraag zette me ook aan het denken over iets anders. Want de manier waarop iemand met zijn pensioenbeleggingen omgaat, vertelt misschien meer over hem dan alleen hoe hij belegt.
Je zet vandaag geld opzij voor een verre toekomst. Je accepteert onzekerheid zonder precies te weten wat je ervoor terugkrijgt. En als markten dalen, ontdek je hoeveel vertrouwen je werkelijk had in het plan.
Misschien is pensioenbeleggen daarmee ook een spiegel.
Een spiegel die iets laat zien over ons geduld, onze omgang met onzekerheid en de waarde die we hechten aan vandaag ten opzichte van later.
Daar ben ik benieuwd naar, Julian. Wat laat pensioenbeleggen volgens jou over onszelf zien? En kan een adviseur die spiegel gebruiken om een klant meer inzicht te geven in zijn eigen financiële gedrag?
Ik geef de digitale pen graag weer aan jou terug.
Hartelijke groet,
Michiel
Elke werkdag het belangrijkste financiële nieuws in uw mailbox? Meld u gratis aan voor InFinance Daily.
