Quion heeft ten onrechte aangenomen dat een afspraak over kwijting van een hypotheekrestschuld was vervallen. Volgens Kifid bleef de overeenkomst geldig nadat het schuldhulpverleningstraject eindigde. Betaling van het afgesproken bedrag volstond daarom voor finale kwijting.
Dat blijkt uit een niet-bindend advies van de Geschillencommissie. De consument sloot in 2012 een hypothecaire lening af. Na verkoop van zijn woning bleef een restschuld over, waarvoor een schuldregelingstraject werd gestart. Quion sprak af hem tegen betaling van 2.705,56 euro finale kwijting en ontslag uit de hoofdelijke aansprakelijkheid te verlenen. Het bedrag moest binnen achttien maanden na 9 augustus 2024 worden betaald.
Het schuldhulpverleningstraject eindigde op 4 november 2024. Twee dagen later liet Quion de consument weten dat het akkoord was vervallen en de resterende schuld weer volledig opeisbaar was. Op 6 februari 2025 betaalde een derde persoon alsnog het overeengekomen bedrag namens de consument.
Geen automatische beëindiging
Volgens de Geschillencommissie bevatte de overeenkomst geen bepaling waardoor deze automatisch verviel bij beëindiging van het schuldhulpverleningstraject. Ook was niet gebleken dat een van de opgenomen ontbindende voorwaarden was vervuld. De betaling vond bovendien binnen de afgesproken termijn plaats.
Quion voerde aan dat de overeenkomst niet met de consument was gesloten. De commissie volgt dat niet. Hoewel de bevestigingsbrief aan de schuldhulpverlener was gericht, had deze namens de consument het voorstel gedaan. Door dat voorstel te aanvaarden, sloot Quion een overeenkomst met de consument.
Consument op verkeerde been gezet
Ook het gedrag van de consument na beëindiging van het schuldhulptraject veranderde het oordeel niet. Hij had een nieuw betalingsvoorstel tegen finale kwijting gedaan. Dat kon volgens de commissie op instemming met beëindiging van de eerdere overeenkomst wijzen.
Die gedragingen kwamen echter niet overeen met zijn werkelijke wil. Quion had hem op het verkeerde been gezet door ten onrechte te melden dat het akkoord was vervallen. De consument bleef juist streven naar kwijting tegen betaling van het oorspronkelijk afgesproken bedrag.
De commissie oordeelt daarom dat de betaling door de derde de verplichting van de consument heeft voldaan. Daarmee zijn finale kwijting en ontslag uit de hoofdelijke aansprakelijkheid verleend.
Elke werkdag het belangrijkste financiële nieuws in uw mailbox? Meld u gratis aan voor InFinance Daily.
