Eckhardt Dulfer
Twee plannen om de hypotheekmarkt gezonder te maken zijn afgeschoten. De Blokhypotheek is een dode mus en de financiering van hypotheken door pensioenfondsen is ook door onnodige complexiteit gesneuveld.
Passief. Dat verwijt mag ik de hypotheekaanbieders toch wel maken. Tot het plan van Blok lag de bal bij de aanbieders. De opdracht in de trend van schuldafbouw was duidelijk: maak een hypotheek met een substantieel aflossingsdeel. Echter niemand in de markt dook in dat gat. Het resultaat van deze passiviteit is bekend: Stef Blok bedacht een eigen hypotheek. Eigenlijk twee hypotheken tegelijkertijd. Zo ingewikkeld gecombineerd, dat ik deze hele column zou moeten gebruiken om hem uit te leggen. Gelukkig hoeft dat niet, als professionals weet u al van de hoed en de rand.
Dat er een Blok-hypotheek is bedacht is niet de schuld van Stef Blok, maar is het gevolg van het feit dat de slimme koppen bij de banken niet zelf met een goed plan kwamen. Zo moeilijk is dat toch niet. Maak binnen de lopende hypotheek ‘en bloc’ de ruimte om de voorwaarden zo aan te passen dat een verplicht aflossingsdeel alsnog wordt ingebouwd. Geen overbodige oversluitingen, breek het contract gewoon open en spreek nieuwe spelregels af.
Onder water
De aanbieders hebben het plan van Blok bekeken en laten deze gifbeker aan ze voorbij gaan. In de grote trend van transparantie en eenvoud past de hypotheekvorm absoluut niet. Of tellen de banken hun knopen en willen ze liever sec de annuïteitenhypotheek als minimale aflossing? Ook de NVM heeft duidelijk laten weten niets te zien in de oplossing van Blok. De belangen van de banken en de makelaars liggen zo ver uit elkaar, dat als ze het eens zijn over een standpunt, dan mogen we veronderstellen dat de Blok-hypotheek echt een onding is. Goed of slecht, intussen is de consument zelf al actief bezig hypotheken over te sluiten naar producten die meer veiligheid bieden. Helaas kan niet iedereen overstappen, dus blijven veel mensen in de kou staan met een onderwater-hypotheek. Dat is juist het probleem dat Blok (vergeefs) wilde aanpakken: een lagere nationale hypotheekschuld. Een blok aan het been.
Dus…
De hypotheekmarkt piept en kraakt gewoon verder. Pensioenfondsen klagen over te lage rente en kunnen op de beurs niet de gewenste groei realiseren. Staatsobligaties zijn ook al geen veilige vluchtheuvels meer en over commercieel vastgoed zullen het maar niet hebben. Dus… zou het logisch zijn als pensioenfondsen in de nationale hypotheekmarkt zouden stappen. De rente is goed en ondanks hier en daar wat hoog water is het een gezonde markt. Een paar telefoontjes met Quion, Stater en de Hypotheker en een paar miljard kan zo de markt op. Helaas wordt zo simpel niet gedacht. In plaats daarvan komen er in de plannen allerlei constructies aan te pas die meer gericht zijn op het herfinancieren van (staats)banken, dan op het verruimen van het beschikbare hypotheekgeld. Intussen klagen we over een te hoge rente in onze markt. Juist dat probleem kun je oplossen door de concurrentie te vergroten. Jarenlang lukte dat met geld uit het buitenland. Nu die kraan is dichtgedraaid, kunnen we pensioenfondsen helpen de markt weer op gang te brengen.
Elke werkdag het belangrijkste financiële nieuws in uw mailbox? Meld u gratis aan voor InFinance Daily.
