De indicatieve gemiddelde dekkingsgraad van de Nederlandse pensioenfondsen is in oktober gestegen naar 128%.
Goede aandelenrendementen zorgden, ondanks een rentedaling, voor een toename van de dekkingsgraad. De indicatieve beleidsdekkingsgraad, gebaseerd op de gemiddelde dekkingsgraad van de afgelopen twaalf maanden, steeg in oktober naar 121%. Dat blijkt uit de Pensioenthermometer van Aon.
Hogere invaarbonussen
De hogere dekkingsgraden lijken positief nieuws voor de overgang naar het nieuwe pensioenstelsel. Met een hogere dekkingsgraad is er meer te verdelen en lonkt een hogere invaarbonus. Bij de hogere dekkingsgraden kunnen de uitkomsten echter zo zijn dat ze de bandbreedtes raken die fondsen moeten afspreken. DNB vraagt aan fondsen om vooraf bandbreedtes vast te leggen waarbinnen de uitkomsten zich moeten bevinden. Bij een hogere invaardekkingsgraad en invaarbonus wordt de plus in het nieuwe stelsel groter en kan het zijn dat de uitkomsten voor sommige groepen te positief worden en de bandbreedtes raken. In dat geval vraagt DNB een bestuur om nogmaals naar het pakket te kijken en de instrumenten anders in te zetten zodat het beeld meer evenwichtig wordt. “Hogere dekkingsgraden zijn goed nieuws voor de overgang naar het nieuwe stelsel”, zegt Frank Driessen (foto), Director Wealth, Aon Nederland, “maar betekenen vaak ook dat de evenwichtigheidswegingen ter discussie komen te staan. Wij adviseren fondsen om zich hierop voor te bereiden.”
Gevoeligheidsanalyses
Daarnaast hebben veel fondsen het dossier al maanden geleden ingediend en was op dat moment de dekkingsgraad een stuk lager. Fondsen verkennen een lagere en een hogere dekkingsgraad. “We zien dat de hogere dekkingsgraad nu ingehaald wordt door de actuele dekkingsgraad die nog hoger ligt. Dit betekent dat de gevoeligheidsanalyses opnieuw moeten. Gezien de huidige ontwikkelingen is het verstandig om in de gevoeligheidsanalyses rekening te houden met grotere sprongen”, zegt Driessen.
Druk op PUO’s blijft onverminderd groot
Uit een door PensioenPro gepubliceerd transitieoverzicht blijkt dat een aantal fondsen die per 1 januari 2026 willen invaren, aangegeven heeft dit niet te halen. Naast het intensieve traject met DNB zijn ook het inregelen bij de uitvoerders en de nazorg bij het aanpassen van de systemen voor de Wet toekomst pensioenen tijdsintensief en oorzaken van uitstel. Uitvoerders blijken veel tijd kwijt te zijn met fondsen die wel al zijn ingevaren, maar waar nog zaken aangepast, hersteld en geregeld moeten worden na invaren. “Wij zien dat de combinatie van uitstel en nazorg tot veel druk bij de uitvoerders leidt en maken ons zorgen over de haalbaarheid van migratieplanningen”, zegt Driessen. “Wij sluiten daarbij niet uit dat dit gaat leiden tot verder uitstel.”
Elke werkdag het belangrijkste financiële nieuws in uw mailbox? Meld u gratis aan voor InFinance Daily.
