Adfiz uit stevige zorgen over de toenemende druk van toezichthouders op geldverstrekkers om aflossingsvrije hypotheken verder af te bouwen. Volgens de brancheorganisatie dreigt het klantbelang hierdoor onder druk te komen staan.
Aanleiding is de aangescherpte toon van toezichthouders DNB en AFM over aflossingsvrije hypotheken. In recente publicaties wijzen zij op risico’s voor financiële stabiliteit en sturen zij aan op strengere voorwaarden en prijsprikkels. Adfiz ziet die signalen inmiddels concreet doorwerken in het beleid van geldverstrekkers.
“Wij zijn hier erg bezorgd over,” stelt Adfiz. “Wij zien geen enkele valide reden om aflossingsvrij nog verder te beperken.”
Druk van toezichthouders zichtbaar in de markt
Volgens Adfiz is de aandacht van toezichthouders verbreed. Waar eerder vooral de Europese Centrale Bank druk uitoefende op grootbanken, trekken DNB en de AFM deze lijn nu door naar de hele markt, inclusief verzekeraars en kleinere geldverstrekkers. In een recente uiting stelt DNB dat instellingen extra risico’s moeten inprijzen en een betere balans moeten vinden tussen het volume aflossingsvrije hypotheken en het eigen vermogen.
In de praktijk betekent dit volgens Adfiz dat geldverstrekkers maatregelen nemen om aflossingsvrij minder aantrekkelijk te maken. “Geldverstrekkers zullen maatregelen moeten nemen om nieuwe aflossingsvrije hypotheken te ontmoedigen en hun bestaande portefeuille af te bouwen,” aldus de brancheorganisatie.
Als voorbeeld noemt Adfiz het aangescherpte beleid van Rabobank en dochter Obvion, die het maximale aflossingsvrije deel bij nieuwe hypotheken en herfinancieringen per 11 mei gaan beperken. Andere opties zijn hogere renteopslagen, doelgroepbeperkingen of het volledig schrappen van aflossingsvrij uit het productaanbod.
Toekomstige betaalbaarheid en rol adviseur
In haar publicatie benadrukt DNB ook dat geldverstrekkers meer inzicht moeten krijgen in de staat en waarde van het onderpand en in de toekomstige betaalbaarheid van hypotheken. Dat leidt er volgens Adfiz toe dat bij bestaande klanten vaker en diepgaander onderzoek zal worden gedaan.
“De inzet van financieel adviseurs bij dit extra onderzoek is essentieel,” stelt Adfiz. “Maar dan moet hier ook een eerlijke vergoeding tegenover staan. De toezichthouders kunnen niet verwachten dat adviseurs deze intensivering van werkzaamheden ‘om niet’ uitvoeren.”
Risico op adviesspagaat
Tot slot waarschuwt Adfiz voor een mogelijke adviesspagaat. Als een (gedeeltelijk) aflossingsvrije hypotheek op basis van het klantprofiel het passende advies is, mag dat volgens de brancheorganisatie niet worden verdrongen door toezichthoudersdruk.
“Het belang van de klant blijft leidend in het advies, niet de wens van welke toezichthouder dan ook,” benadrukt Adfiz. Dat geldt volgens de organisatie zowel voor nieuwe hypotheekadviezen als voor trajecten rond onderzoek naar toekomstige betaalbaarheid.
Elke werkdag het belangrijkste financiële nieuws in uw mailbox? Meld u gratis aan voor InFinance Daily.
1 reactie
Ik deel de bezorgdheid van Adfiz: “Wij zien geen enkele valide reden om aflossingsvrij nog verder te beperken.”
We moeten ons beseffen dat het banken zijn die deze regelgeving propageren. Een hypotheek is geen geld maar schuld, een giraal getal. Het wordt pas daadwerkelijk geld door de noeste arbeid van de schuldenaar. Een hypotheek met een terugbetaalverplichting levert veel meer rendement op dan een aflossingsvrije hypotheek die pas aan het einde van de juridische looptijd wordt afgelost of, de hemel verhoede, wordt geherfinancierd.
De wetgever/toezichthouder heeft natuurlijk dubbel boter op het hoofd door voor consumenten krampachtig vast te houden aan de restant aflossingstermijn van de hypotheek. Een belangrijke planningstool voor passend advies wordt zo permanent buiten spel gezet. Hoe fijn zou het zijn om in de de ‘duurste’ periode van je leven (kinderen, carrière, auto’s, noodzakelijke grotere woning) je hypotheek te kunnen herfinancieren op 30 jaar. Dat zou de overheid dan zelf ook moeten doen. Maar dat gebeurt niet. De Nederlandse staatsschuld wordt continu geherfinancierd door aflopende obligaties te vervangen door nieuwe leningen met doorgaans nieuwe looptijden, vaak voor langere termijn om de rente vast te zetten. De gemiddelde looptijd en hoogte van de totale schuldportefeuille neemt ieder jaar toe.