De Organisatie van Financiële Dienstverleners (OvFD) herkent zich niet in de berichtgeving van de Consumentenbond dat de service-abonnementen van hypotheekadviseurs voornamelijk gebakken lucht verkopen. De service-abonnementen zijn wel degelijk relevant.
Colinda Rosenbrand (foto), directeur van de OvFD: “Adviseurs hebben een wettelijke zorgplicht nadat ze een bepaald product hebben geadviseerd, die zorgplicht stelt alleen dat je de klant moet informeren over relevante wijzigingen in het product nadat dit is afgesloten. Consumenten denken daardoor nog wel eens dat die wettelijke zorgplicht oneindig is en ze dus gerechtigd zijn op alle extra dienstverlening, maar dat is niet zo.”
Provisieverbod
“Vanwege het in 2013 ingevoerde provisieverbod, moeten klanten de adviseur zelf betalen voor deze extra dienstverlening en dat kan via een service-abonnement of fee”, zegt Rosenbrand. “De OvFD heeft om voorzienbare teleurstellingen bij consumenten te voorkomen, een nazorgdocument ontwikkeld. Hierin wordt het verschil tussen de wettelijke zorgplicht en de activiteiten die vallen onder de contractueel af te sluiten nazorg in kaart gebracht.”
AFM
Rosenbrand: “Toezichthouder AFM noemt de nazorg een belangrijk onderdeel van de dienstverlening aan een klant. Zij stelt daar ook eisen aan en houdt er toezicht op. Uit onderzoek van de AFM blijkt ook dat het merendeel van de financiële dienstverleners op een goede manier omgaat met het aanbieden van serviceabonnementen. Zo staat op haar website vermeld: ‘Hypotheekadviseurs bieden hun klanten abonnementen aan met relevante dienstverlening en brengen geen dubbele kosten in rekening aan klanten die in het verleden al provisie hebben betaald of nog steeds betalen’.”
Betalen voor nazorg
“Uit de evaluatie van het provisieverbod, die in opdracht van het ministerie van Financiën is uitgevoerd, blijkt dat consumenten niet gemakkelijk accepteren dat ze moeten betalen voor nazorg. De minister wil daarom samen met de markt bekijken wat de problemen zijn en hoe we die kunnen oplossen. Ook de AFM komt nog dit jaar met haar visie op de dienstverlening tijdens de looptijd”, zegt Rosenbrand.
Toegevoegde waarde
“Feit is dat een serviceabonnement zeker van toegevoegde waarde is voor de klant”, aldus Rosenbrand. “Het signaleren van het einde van de rentevastperiode valt bijvoorbeeld onder de wettelijke zorgplicht. Maar begeleiding en advies over een nieuwe rentevaste periode kun je via een serviceabonnement als extra nazorg afspreken. Een adviseur biedt een grote verscheidenheid aan aanbieders en kan in dat opzicht veel meer voor de klant betekenen dan wanneer de klant de hypotheek klakkeloos bij zijn huidige aanbieder verlengt.”
Elke werkdag het belangrijkste financiële nieuws in uw mailbox? Meld u gratis aan voor InFinance Daily.
2 reacties
En als dan blijkt dat niet klakkeloos accepteren van de nieuwe verlengings rente uitmondt in oversluiten betaald de klant na alle maandelijkse servicecontraxct bedragen daarbovenop weer zelfde tarief als wanneer hij een hypotheek voor de 1e keer komst sluiten.
Een service-abonnement kan inderdaad interessant zijn voor de consument. Wanneer klanten niet kiezen voor een aanvullend service-abonnement vervalt de bovenwettelijke-zorgplicht en betaalt de klant daarvoor wanneer hij daartoe behoefte heeft. In de praktijk kiezen de meeste klanten hiervoor. Kiest de klant daar wel voor, dan is dat een bewuste keuze van hem/haar. Iedereen heeft keuzevrijheid.
De Consumentenbond werkt met haar verbonden freelancers anders. Men stuurt hen op pad met aangeleverde leads (leden) en laat de adviseur een hoge eenmalige fee bij de klant berekenen. Van deze eenmalige opbrengsten gaat het merendeel naar de Consumentenbond zelf. En hoe geeft de Consumentenbond invulling aan de wettelijke zorgplicht wanneer de provisiejagers de klant gestrikt hebben? En maar klagen dat de goedwillende en professionele adviseur/bemiddelaars hun zakken vullen. Consumentenbond kan maar beter stoppen met haar dienstverlening via hun provisiejagers en hun aandacht gaan richten waarvoor men op aarde is: consumentenbelangen behartigen en geen zelfverheerlijking of zelfverrijking meer verrichten.