DNB stelt voor om de fiscale verschillen tussen huren en kopen geleidelijk volledig af te bouwen. Dit door het eigenwoningforfait stapsgewijs te verhogen of de woning (en hypotheekschuld) in geleidelijke stappen te verplaatsen naar box 3.
In dat geval ontvangen kopers die vermogen opbouwen in de eigen woning niet langer een fiscaal voordeel ten opzichte van huurders die maandelijks hetzelfde bedrag zouden sparen als het bedrag dat kopers aflossen. De extra belastingopbrengsten die hieruit voortvloeien kunnen worden gebruikt om andere belastingen te verlagen, zegt DNB.
Huishoudens die huren in het vrije huursegment worden geconfronteerd met een beperkt aanbod van woningen en hoge woonlasten. Starters die een woning huren in het vrije huursegment zijn op dit moment duurder uit dan starters die een woning kopen. Kopers hebben mede door belastingvoordelen vaak lagere woonuitgaven, die slechts beperkt stijgen gedurende de woonduur. Dit komt doordat de grootste uitgavenpost van kopers, de hypotheeklasten, niet stijgt over de tijd, terwijl huuruitgaven doorgaans contractueel meestijgen met minimaal de inflatie.
Betaalbaarheid verbeteren
De huidige kostenverschillen tussen koop en huur werken volgens DNB een tweedeling in de hand en bemoeilijken de ontwikkeling van een goed functionerende huurmarkt. Het verkleinen van deze tweedeling door het afbouwen van belastingvoordelen voor kopers werkt volgens de toezichthouder welvaartsverhogend en zou daarom een belangrijke opgave zijn voor toekomstig woningmarktbeleid.
“Als woningprijzen minder worden opgedreven door belastingvoordelen, draagt dat potentieel ook bij aan de betaalbaarheid van huren. Bij structureel lagere prijsniveaus hoeven verhuurders minder huur te vragen om aan hun rendementseis te voldoen. Het vergroten van de aantrekkelijkheid van huren draagt bovendien bij aan de gewenste uitbreiding van het nu nog kleine vrije huursegment”, schrijft de toezichthouder in het DNBulletin.
Elke werkdag het belangrijkste financiële nieuws in uw mailbox? Meld u gratis aan voor InFinance Daily.
3 reacties
Ik weet niet welke linkse activist binnen DNB dit bedacht heeft? Te dom voor woorden. Stimulering van het eigen woningbezit heeft onze samenleving alleen maar voordelen opgeleverd. Ik ga ze niet allemaal toelichten. Wie een beetje financieel onderlegt is weet dat (er zal er vast ook wel 1 bij DNB zitten …. mag ik hopen). Typisch het Nederland van ambtenaren … oftewel ‘mensen die nooit op straat komen’. Gewoon genoeg huizen bouwen dan hoeft ook niemand met dit soort bizarre voorstellen te komen.
Prettige dag allemaal,
Gert van Lunteren / Harderwijk
Nivelleren op niks af. En sinds wanneer houdt DNB zich bezig met beleidsmatige voorstellen?? Daar hebben we de politiek toch voor?
Je hoort de huurders ook niet als het dak vervangen moet worden dat ze bevoordeeld worden t.o.v. de koper…….
Waarom kost een flat van 60 m2 met moederkachel, waterleidingen langs de muur, opbouwstopcontacten, nauwelijks echt geissoleerd, goedkope waterkranen waarmee water op juiste constante temperatuur NIET mee is in te regelen etc etc meer dan € 750 pm aan huur (ofwel bij jaarlijkse huurstijging van 5 % over 20 jaar 1895 Ofwel totaal in 20 j 297.500. Terwijl een koophuis van 325.000 netto € 980 pm kost (bruto € 1080) bij 20 j vaste rente, waarvan € 750 aflossing en in totaal in 20 j netto 252.000 (bruto 266.000) waarvan 210.000 tbv aflossing !Waarom? Omdat er een zeer onrechtvaardig verschil is tussen behandeling van huurders en kopers (ofwel ongelijke behandeling = discriminatie) en vanwege de geldverslindende zogenaamde woningbouwverenigingen (welke net als de vrije verhuurders even zo grote huisjesmelkers zijn). Het verschil tussen 252.000 – 210.000 = 42.000 wat kopen kost tov 297.500 wat huren kost is maar liefs € 255.500. Geen enkele verhuurder heeft die kosten aan onderhoud etc aan de flat. Kortom schaf hypotheekrenteaftrek af, daardoor verdwijnt meer dan 30 % van de vvd stemmers naar de idealen die zij werkelijk nastreven en wordt de samenleving weer samen voor elkaar met ruimte voor eigen initiatief, ontwikkeling en de daarbij passende beloning. En niet ieder voor zich, geen bemoeienis van overheid, te ruime baan voor de kapitalisten en geen gevoel voor rechtvaardige samenhorigheid.